Terapie ukierunkowane molekularnie

Drukuj stronę Drukuj stronę

Leki ukierunkowane molekularnie w znacznie mniejszym stopniu niż chemioterapia oddziałują na zdrowe komórki organizmu. Mogą być stosowane jedynie u chorych, u których stwierdzono obecność specjalnych zaburzeń molekularnych, dzięki którym komórki nowotworu stają się wrażliwe na lek. Dlatego u wszystkich chorych z rozpoznaniem zaawansowanego raka gruczołowego płuca wykonuje się badania molekularne. Ocenia się obecność mutacji aktywujących w genie EGFR (stwierdzane w około 10-15% przypadków, również u chorych z rakiem wielkokomórkowym płuca oraz z rakiem bez ustalonego jednoznacznie typu; NOS) ,  obecność rearanżacji genu ALK (stwierdzane w około 5% przypadków) i rearanżacji genu ROS1 (około 1-2% chorych)

W Polsce aktualnie są dostępne leki ukierunkowane molekularnie (leki celowane) przeznaczone dla chorych:

  • u których stwierdzono mutacje aktywujące genu EGFR: erlotynib, gefitynib, afatynib, ozymertynib (ostatni jedynie u chorych z udokumentowaną tzw. mutacją oporności T790M, którzy otrzymali wcześniej jeden z wyżej wymienionych leków),
  • u których stwierdzono rearanżację genu ALK: alektynib, kryzotynib, cerytynib i brygatynib
  • u których stwierdzono rearanżację genu ROS1: kryzotynib

Leki ukierunkowane molekularnie są dostępne w formie doustnej. Tabletki stosowane są codziennie, mniej więcej o tej samej godzinie. O szczegółach związanych z przyjmowaniem leku informuje lekarz prowadzący. Co 2 – 3 miesiące wykonuje się badanie tomografii komputerowej i ocenia, czy leczenie jest skuteczne (obiektywna ocena odpowiedzi na leczenie). W chwili wykazania progresji choroby, leczenie celowane jest przerywane.

Niekiedy u chorych leczonych lekami ukierunkowanymi molekularnie obserwuje się działania niepożądane leczenia. W niektórych przypadkach konieczne jest czasowe wstrzymanie leczenia, a powrót do terapii jest możliwy po uzyskaniu poprawy klinicznej. Zapoznaj się z najczęstszymi z nich:

Możliwe skutki uboczne i powikłania leczenia