Skutki uboczne leczenia chirurgicznego

Drukuj stronę Drukuj stronę

Leczenie operacyjne raka płuca (resekcja częściowa płuca – segmentu, płata, usunięcie całego płuca) może wywołać pewne skutki uboczne podczas samego zabiegu, jak i po wykonaniu zabiegu operacyjnego.
Podczas zabiegu może dojść do:

  • uszkodzenia naczyń krwionośnych (krwotok), limfatycznych (chłonkotok), nerwów i/lub innych narządów klatki piersiowej (np. przełyku czy innej części płuca); ryzyko szczególnie podwyższone u pacjentów po już przebytych w tej lokalizacji zabiegach operacyjnych, z masywnymi zrostami, z toczącym się intensywnym stanem zapalnym czy po przebytej radioterapii i chemioterapii,
  • utraty dużej ilości krwi w trakcie operacji; może być wymagana transfuzja krwi i/lub preparatów krwiopochodnych, co może się wiązać z wystąpieniem powikłań poprzetoczeniowych, a obecnie niezwykle rzadko może dojść do zakażenia, np. wirusem zapalenia wątroby czy HIV,
  • przemijającego porażenia nerwów czy uszkodzenia skóry wynikających z wymuszonego ułożenia ciała w trakcie operacji.
    Do możliwych powikłań pooperacyjnych zaliczamy:
  • rozedmę podskórną (obrzęk i trzeszczenie skóry spowodowane nagromadzeniem się powietrza w tkance podskórnej twarzy, szyi, klatki piersiowej, powłok jamy brzusznej) – zwykle mija samoistnie, czasem wymaga wykonania dodatkowego drenażu jamy opłucnowej,
  • krwawienie pooperacyjne, które może powodować konieczność przetoczenia krwi
    i preparatów krwiopochodnych i/lub przeprowadzenia ponownej operacji (ryzyko podwyższone szczególnie po operacjach wymagających przecięcia zrostów opłucnowo-płucnych),
  • przeciek powietrza, który może wymagać przedłużonego drenażu jamy opłucnowej, wprowadzenia dodatkowego drenu i/lub przeprowadzenia ponownej operacji
  • porażenie przepony (uszkodzenie nerwu przeponowego), co może powodować trudności z oddychaniem,
  • chrypkę spowodowaną niedowładem lub porażeniem struny głosowej (uszkodzenie nerwu krtaniowego wstecznego),
  • zespół Hornera, tj. opadanie powieki, zwężenie źrenicy, zapadanie gałki ocznej (może mijać samoistnie),
  • zaburzenia gojenia się rany – zakażenie rany, rozejście się rany, powstawanie przetok (ryzyko podwyższone np. u osób otyłych, z cukrzycą, przewlekle leczonych sterydami),
  • krwiaki okolicy rany,
  • stany zapalne w jamie opłucnowej, śródpiersiu, co może prowadzić do zaburzenia gojenia się kikuta oskrzela, a w następstwie do przetoki oskrzelowej i ropniaka opłucnej,
  • zator powietrzny (kiedy powietrze dostaje się do naczyń krwionośnych), co może prowadzić do zaburzenia krążenia krwi i wymagać leczenia na Oddziale Intensywnej Terapii,
  • chłonkotok (w wyniku uszkodzenia naczyń limfatycznych) powodujący zwiększony drenaż opłucnowy i wymagający przedłużenia czasu drenażu, diety ścisłej oraz żywienia pozajelitowego (dożylnego) – leczenie może trwać od kilkunastu dni do kilku tygodniu, sporadycznie konieczna jest ponowna operacja,
  • zniekształcenie klatki piersiowej w przypadku rozległych operacji wymagających wycięcia żeber oraz pozostałych elementów ściany klatki piersiowej.

    Leczenie chirurgiczne niekiedy powoduje uczucie wyczerpania. Dlatego po pobycie w szpitalu należy nie przemęczać́ się̨ i dużo odpoczywać́. Można wykonywać́ też łagodne ćwiczenia fizyczne, na przykład chodzić́ na krótkie spacery.