Dieta w procesie leczenia nieoperacyjnego

Drukuj stronę Drukuj stronę

W trakcie leczenia lub po jego zakończeniu ważne jest, aby indywidualnie podejść do tematu diety. Na jadłospis mogą mieć wpływ: stadium choroby, rodzaj terapii, samopoczucie pacjenta oraz dolegliwości towarzyszące, tj.: trudności z połykaniem, brak apetytu, nudności i wymioty, biegunki i zaparcia. Zaleca się dietę lekkostrawną oraz wysokokaloryczną, powyżej 1500 kcal i wysokobiałkową (1.5-2 g białka na kilogram masy ciała).
Kaloryczność diety podniosą przekąski, tj.: suszone owoce, nasiona i orzechy (jeśli chory je toleruje). W diecie nie może zabraknąć tłuszczów, jednak nie więcej niż ok. 60 g dziennie. Ok. 1/5 tłuszczu powinny stanowić wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, które odnoszą odporność organizmu. Głównym źródłem omega-3 są ryby morskie, olej lniany i rzepakowy.
Ilość białka w diecie można zwiększyć dodając mleko w proszku do zup, sosów, purée z warzyw, omletów, itp. Zalecane są produkty sojowe.
Większość energii w menu powinna pochodzić z węglowodanów złożonych, czyli skrobi. Bogatymi źródłami skrobi są: pieczywo (pszenne przy biegunkach), pełnoziarniste i razowe (przy zaparciach), ryż, makarony, kasze.
Posiłki powinny mieć temperaturę pokojową, zbyt zimne lub za gorące mogą nasilać nudności. Trzeba zadbać o odpowiednią ilość płynów. Należy pić małymi porcjami co najmniej 6 razy dziennie – duża ilość napojów wypita jednorazowo może sprowokować wymioty.